Umowa ATP

Umowa ATP

 Umowa o międzynarodowych przewozach szybko psujących się artykułów żywnościowych i o specjalnych środkach transportu przeznaczonych do tych przewozów (ATP) sporządzona została w Genewie 1 września 1970r. Polska jest sygnatariuszem tej umowy od 1984 r.

Umowa ATP oraz jej załączniki są regularnie uaktualniane przez Grupę Roboczą do spraw Przewozu Szybko Psujących się Artykułów Żywnościowych Europejskiej Komisji Gospodarczej ONZ znaną jako WP11.  Ostatnie zmiany  zostały wprowadzona dnia 6 stycznia 2018r.

Obowiązująca obecnie w Polsce wersja Umowy ATP zamieszczona jest w Dz. U. z 2015 r., poz. 677.

Umowa określa  warunki które powinny spełniać  środki transportu do przewozu szybko psujących się artykułów żywnościowych, zawiera  m. in. definicje, normy, warunki badań, sposób oznakowania specjalnych pojazdów oraz temperatury wymagane podczas przewozu.

Stosowanie przepisów wynikających z Umowy ATP jest obowiązkowe w przypadku transportu wszystkich produktów mrożonych oraz niektórych produktów schłodzonych.

Do 2018 roku do Umowy ATP tej umowy przystąpiło 50 państw.

Państwa będące stronami Umowy pragną przyczynić się do utrzymania jakości transportowanej żywności i rozwoju handlu międzynarodowego w tym zakresie.

Rodzaje transportu podlegające umowie:

– transport samochodowy,

– transport kolejowy,

– transport morski (pod warunkiem że przewóz wykonywany jest na odległość mniejszą niż 150 km i ładunki dostarczane są bez przeładunku środkami transportu używanymi do przewozu lądowego lub przewozów lądowych, albo jest on wykonywany między dwoma takimi przewozami lądowymi)